Mengikut catatan A. Caldecott (1912), Moyang Salleh ialah Penghulu Jelebu yang ketiga selepas To’ Gombak (dari Pagarruyong) dan To’ Mentunggang. Ketika Moyang Salleh menjadi penghulu, pada tahun 1757, terjadi peristiwa pembunuhan Siamat anak Penghulu Rembau atas perintah Sultan Johor. Kejadian ini berlaku kerana timbul salah faham ekoran keengganan Orang Kaya Kecil Rembau mengahwinkan anaknya Sri Banun
dengan Baginda. Untuk mengelakkan peristiwa yang serupa tertimpa ke
atasnya, maka Moyang Salleh diiringi empat hulubalang yang gagah berani
iaitu To’ Beruang Hitam, To’ Laut Api, To’ Bauk, dan To’ Gagah Lela Perkasa telah pergi ke Johor bertujuan menyatakan bantahan terhadap hukuman yang dilaksanakan Sultan.
Ketika sampai di perkarangan istana, kerana tidak diendahkan oleh
Sultan, Moyang Salleh mempamerkan kehandalannya dengan menggunakan
jubahnya sebagai payung menahan hujan lebat yang turun tujuh hari tujuh
malam daripada membasahi pondok mereka. Manakala, hulubalang yang
mengiringi Moyang Salleh menunjukkan kesaktian mereka, antaranya dengan
menyemburkan api yang marak dari mulut, menggoyangkan pohon kelapa dan
menggegarkan Istana Sultan. Akur kepada kehebatan Penghulu dari Jelebu itu, Sultan menerimanya mengadap. Setelah melakukan perundingan, Sultan telah memperkenankan anugerah Dato’ Manduleka Menteri Akhir Zaman Sultan Jelebu
kepada Moyang Salleh. Bahkan lebih daripada itu, Sultan memutuskan
bahawa Jelebu tidak perlu lagi bernaung di bawah kekuasaan Baginda.
Persitiwa ini dikenali sebagai ‘memutuskan tali ke Johor’. Kini, gelaran yang terpakai untuk Undang Jelebu ialah Dato’ Mendika Menteri Akhirulzaman, asal daripada gelaran yang diperoleh Dato’ Moyang Salleh. Makam
Undang Jelebu yang terbilang ini terletak di perkuburan Kampung Bandar
Tinggi, lebih kurang empat kilometer dari bandar Kuala Klawang. Ia mudah
dicam kerana tumbuh sepohon kayu yang besar dan rendang di atas
pusaranya. 50 meter menghala ke pusara berkenaan, terletak sebuah meriam
lama kepunyaan Dato’ Undang Abdullah.
Gambar Makam Moyang Salleh.
